Dating alpabetong filipino

Ang mga titik ay kumakatawan sa isang tunog na pasalita.

Ito ay binubuo ng mga patínig o bokáblo at mga katínig o konsonánte.

Noong Mayo 2008, inilabas ang KWF ang pinal na borador ng Gabay sa Ortograpiya ng Wikang Filipino.

Itinakwil nito ang mga radikal na rebisyon ng 2001 at mas binigyang-halaga ang status quo, bagaman kinokodipika o ginagawa nang opisyal ang ilang mga aspekto nito.

Maraming naidagdag nga mga salita ang mga Kastila at naidagdag ang /e/ at /o/ sa kalayunan.

Bagaman, kahit sa kasalukuyan ang /i/ at /e/ at ang /u/ at /o/ ay naiipagpalit-palit.

Bago dumating ang mga Espanyol, ang karamihan ng mga wika ng Pilipinas ay sinusulat na gamit ang talapantigan ng Baybayin.

Sinalaunan, ang abakada ay ginamit na rin sa mga ibang wika ng Pilipinas..

Ito ay ilan lamang sa mga tanong na pumapasok sa ating isipan tuwing tayo ay nakaririnig ng mga Pilipinong bihasang-bihasa sa pagsasalita ng wikang banyaga.

Humahantong pa nga sa isang pagkakataon na kung saan tayo mismo ang nagiging banyaga sa sarili nating wika.

Ang mga titik na F, J, V, at Z ay napakaimportante dahil ang mga tunog na ito ay matatagpuan sa mga wika tulad ng Ifugaw at Ivatan.

Ito ang mga halimbawa ng mga bagong titik: Bago ang panahon ng pananakop ng mga Kastila sa Pilipinas, karamihan sa mga wika sa Pilipinas ay tatlong patínig /a/ /i/, at /u/.

Leave a Reply